Wolletjes

Het vierkantje van vandaag is meteen een voorproefje van het tweede paar sokken waar ik nu mee bezig ben. De eerste sok is al klaar en ik kon niet wachten om te zien hoe hij bij het dekentje zou kleuren. Want tegenwoordig zijn er prachtige wolletjes op de markt, het zijn soms ware kunstwerkjes. De wol waar ik nu mee bezig ben is wel heel speciaal, er zit een glitterdraadje bij door en de makers van het garen zijn geïnspireerd door de kunstenaar Hundertwasser, een kleurrijk persoon, die naar het schijnt altijd twee verschillende sokken droeg.

# 29

# 29

Het leuke van sokkenbreien is dat het zo makkelijk te transporteren is, ik heb nu altijd een paar op de pennen om mee te nemen naar school, in de pauze heb je zo weer een paar toeren gebreid en dan schiet het ongemerkt toch weer lekker op.
Waarschijnlijk heb ik dit weekend het tweede paar van dit jaar ook al klaar!

Dinsdag

Het re-integratietraject is moeilijker dan ik had gedacht, vooral omdat ik de leuke dingen ‘moet’ blijven doen. Dat is best lastig als je moe thuis komt en dan het liefst even niets meer doet en ik houd niet zo van ‘moet’-dingen.
De ene dag gaat het een stuk beter dan de andere, gisteren zou ik waarschijnlijk een vier op de schaal van 10 geven, maar vandaag is toch wel een zeven. Dat verbaast me zelf wel, want ik had vanmiddag een vergadering, waar ik eigenlijk een beetje tegenop zag, maar hij werd goed geleid, hij begon en eindigde op tijd en er werden een paar duidelijke afspraken gemaakt. Eén van die afspraken is dat we snel weer met zijn allen om de tafel moeten om nog een paar andere zaken, die nu nog zweven, duidelijk te krijgen, daar ben ik helemaal voor. Kortom, het was een mooie dag, ook het weer werkte mee, we hadden een mooi zonnetje in Twente.

# 27

# 27

# 28

# 28

Verder moet ik deze week op zoek naar mooie modeplaatjes, want op de laatste dag van de cursus Mouleren, mogen we een kledingstuk naar keuze op de pop mouleren. Ik denk dat ik een paar bladen koop en dan een moodboard maak, van daaruit krijg ik vanzelf wel een idee (hoop ik) voor een mooie jurk. Het is wel jammer dat de pop mijn maten niet heeft, want anders zou ik de jurk ook in het echt kunnen maken, maar misschien heb ik dan wel zoveel geleerd dat ik iets op mijn dochters kan mouleren en dan kan ik hun een leuk jurkje of een leuke rok maken.
Ik zal eens kijken of ik zaterdag foto’s kan maken tijdens de cursus, want die is echt geweldig.

Iets nieuws

Mijn eigen kleren ontwerpen, dat heeft me altijd heel erg fantastisch geleken en in het verleden heb ik al eens sokken en truien ‘ontworpen’, maar echt serieus is het nooit geworden. Ook omdat ik naaimachines die iets meer kunnen dan alleen simpel vooruit en achteruit heel eng vind, draadspanning en speciale naaivoetjes, te eng om over na te denken. Nu is mijn gouwe ouwe naaimachine met zoonlief meeverhuisd naar Utrecht en heb ik inmiddels de prachtige naaimachine, die echt alles kan, van mijn schoonmoeder gekregen.
Natuurlijk ben ik daar ontzettend blij mee, maar de machine kan zoveel meer dan ik aankan, dat ik eerst maar eens op cursus moet met dat ding.
Nu hebben wij in Enschede een heel goede naaimachinewinkel en daar geven ze ook allerlei cursussen, o.a. de cursus Mouleren, en daar is het meteen misgegaan. Ik heb niet meer gedacht aan een technische uitleg over mijn wondermachine en hoe ik daar verder mee om moest gaan, ik dacht ook niet meer aan de gordijnstof die netjes op de plank ligt te wachten tot ik die cursus omgaan met je naaimachine heb gehad, nee, helemaal niets van dat alles, want Mouleren is ontwerpen in 3D, geen enge formules, geen lastige tekeningetjes, maar meteen op mens (of pop) met lappen en spelden aan de gang, hoe heerlijk is dat? Je ziet meteen wat wel en niet kan en ik heb me meteen opgegeven.
Er was eerst een instapcursus, we leerden een ‘paslijfje’ maken en daarna konden we ons opgeven voor de volgende drie lessen. Daar was gisteren de eerste van en wat was het weer geweldig. We hebben ’s morgens geleerd hoe je verschillende rokken helemaal naar de vorm van de pop konden ontwerpen en ’s middags was het ‘keurslijfje’ aan de beurt, als huiswerk voor de volgende week moeten we een pas-arm maken voor de paspop.
Ton Verswijveren, die de cursus geeft heeft veel verstand van zaken, hij heeft zelfs een duidelijk boek met veel foto’s geschreven over Moulage.

Gelukkig is de cursus verdeeld over drie zaterdagen, zodat ik niet te lang hoef te wachten op de volgende les. Daarna meteen maar een cursus boeken om wegwijs te worden op oma’s machine.

Maar door de drukte gisteren kwam ik aan een vierkantje niet toe, vandaag heb ik er twee gemaakt:

# 25

# 25

# 26

# 26

Het eerste paar van het jaar!

Omdat ik een heleboel restjes moet hebben voor mijn dekentje, heb ik ook maar weer sokken op de pennen gezet en het eerste paar van 2014 is klaar. Het zijn sokken die, als cadeautje, verhuizen naar Utrecht. Het patroon komt uit het boekje ‘Sokken brei je zo!’ van Jo An Luijken en Marlies Hoogland en dit is wel mijn lievelingssokkenpatroon, namelijk het ‘Koffieboontje’. Het garen komt uit mijn voorraad, maar helaas heb ik geen wikkeltje meer, waarschijnlijk Opal of Regia, want dat zijn mijn standaard sokkengarenmerken.
Natuurlijk heb ik meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en van de restant van de wol heb ik al een vierkantje gebreid, natuurlijk komen er nog meer mooie azuurblauwe vierkantjes, want van een paar sokken maat 37 houd je genoeg over!

Wat zijn ze leuk, hè?

Wat zijn ze leuk, hè?

oortjes

oortjes

close-up

close-up

# 24

# 24

Herhaling

De geschiedenis herhaalt zichzelf, ging ik vroeger met zijn mama naar de KNO-arts, nu mag zij met mijn Kleinzoon. Ik ben er trouwens ook regelmatig geweest, er staan me nog een paar operaties heel duidelijk op mijn netvlies gebrand en daar ben ik niet knapper van geworden.
Het was voor Kleinzoon al heel gewoon, hij is ook niet bang of zo en vanmorgen gaf hij meteen na de operatie (nieuw buisje in zijn rechteroor en alweer de neusamandelen eruit) dat hij vanmiddag wel op de fiets naar oma wilde!
Zodoende kon ik met eigen ogen zien dat hij alles weer goed doorstaan had, het bikkeltje van ons!

# 21

# 21

# 22

# 22

Wennen

Het werken op therapeutische basis is nog een beetje wennen, vooral omdat ik de energie-gevertjes gewoon moet blijven doen, dus wel naar yoga, Spaans en eigenlijk ook wel weer lopen, maar wat is dat moeilijk te combineren! Vandaar vandaag alleen maar even een foto van vierkantje nummer 20, want breien is (meestal) ontspanning.

# 20

# 20

Zo’n dag

Zo’n dag was het vandaag, zo’n dag dat je het liefst lekker in je bedje zou blijven liggen, of lekker in je flanelletje en op je sloffen een beetje in huis zou aan klungelen. Bij gebrek aan een flanelletje heb ik toch maar een jurkje aan getrokken, maar voor de rest heb ik het rustig aangedaan.
Mijn vest heb ik nog niet uitgehaald, want ik ben er achter gekomen dat ik heel goed ben in het in elkaar zetten van breiwerk, het uithalen wordt nog een uitdaging op zich.
Omdat het vest er voorlopig niet inzit, ben ik maar begonnen met mijn jurkje. Dit keer heb ik wel drie keer gekeken of het de goede maar wel is, maar het klopt helemaal. Vest en jurkje komen allebei uit “The Big Easy” van Debbie Bliss, een heel leuke ontwerpster.

Cowl Neck Dress

Cowl Neck Dress

En zo ziet mijn jurkje er tot nu toe uit:

Best goed, toch?

Best goed, toch?

Mijn vest zou zo moeten worden, maar dan in het bruin:

Lace Jacket

Lace Jacket

En dit is het geworden 🙁

Te groot

Te groot

Gelukkig gaat het met het dekentje nog steeds goed.

# 18

# 18

# 19

# 19

Uithuilen

De trouwe lezers van dit blog weten dat ik uit een dalletje aan het kruipen ben, dat gaat niet van de ene op de andere dag en af en toe lijkt het alsof ik weer terug het ravijn ingedonderd wordt en vandaag is één van die dagen, hoewel er ook een heel positieve draai aan te geven is.
Het heeft allemaal te maken met mijn mooie bruine vest, dat bijna af zou zijn. Ik zou er vandaag de laatste hand aanleggen en toen ik mouw nummer één erin gezet had en het even aandeed om te zien hoe het allemaal viel, stokte de adem mij in de keel, het ding was veel te groot, hoe kon dat? Wat gebeurt hier? Ben ik gek?
Dus maar even helemaal teruggekeken naar alle stappen die in het breiproces gemaakt zijn, ik heb de maten van het werk gecontroleerd met de gegevens van het patroon en alles klopt! Daarna heb ik het hele patroon van A t/m Z nog een keer doorgenomen en toen was wel duidelijk dat ik nog lang niet helemaal de oude ben. Ik heb nog steeds concentratieproblemen, want hoe kon ik anders helemaal de verkeerde maat breien en bij alle controles tijdens het maakproces heb ik steeds rekening gehouden met die foute maat, behalve bij het aanschaffen van de wol, toen had ik wel de goede maat te pakken, vandaar dat ik een bol te weinig had.
Ik had mezelf de maat genomen en daaruit geconcludeerd dat ik maat L had, wol gekocht voor L en ik heb het hele ding in maat XL gebreid, dat is toch om gek van te worden???
Het goede nieuws is dat ik geen XL ben, maar ‘gewoon’ L en dat is toch een mooi idee, het andere goede nieuws is dat het breien de tweede keer veel sneller zal gaan, omdat ik veel minder toeren hoef te maken dan voor een XL, bovendien is het nog lang geen winter, want vandaag was het hier in Glanerbrug 10 graden, het vest heb ik dus nog niet echt nodig.

Maar goed, morgen ga ik het geval helemaal uithalen, daarna moet de wol lekker uithangen om te ontkreukelen en dan kan ik opnieuw beginnen.

Gelukkig gaat het met de sokken en het dekentje een stuk beter.

# 16

# 16

# 17

# 17

Linker- of rechtersok

Linker- of rechtersok

Levensgenieter

Wat is er mooier dan met een wit wijntje, leuk gezelschap ergens in het zonnetje te zitten? Op die vraag kan ik natuurlijk antwoorden verwachten dat met een beker warme chocolademelk, leuk gezelschap ergens in een skihut ook goed toeven is, want over smaak valt uiteindelijk niet te twisten.

Jongste dochter zit nu in het tweede jaar van de Hogere Hotelschool en start binnenkort met de cursus voor wijncertificaat deel twee (WSET level2) en dat vinden wij hier thuis heel fijn. Huà en ik vinden het altijd wel gezellig om in wijnlanden op vakantie te gaan en daar wijngoederen te bezoeken dan een paar flessen als souvenir mee te nemen om op een later tijdstip dan nog eens rustig na te genieten.

Vorig jaar heeft dochterlief haar vader twee boeken gegeven, die zijn liefde voor wijn met zijn liefde voor lezen prima combineren en natuurlijk geniet ik daar dan ook weer van, want ondertussen heb ik ze ook allebei al gelezen. Het zijn niet meteen boeken om uitgebreid een recensie over te schrijven, want het zijn echt boeken voor op het nachtkastje of op de koffietafel.

Ilja Gort, de schrijver van de gekregen boeken, heeft een wijnkasteel in Frankrijk. Hij ‘maakt’ daar de welbekende Tulipe wijnen, die overigens heel lekker zijn, behalve wijnboer is hij ook een begenadigd schrijver. Ik heb af en toe zelfs hardop moeten lachen om zijn fraaie verhalen. Hij schrijft over zijn Kasteel, zijn geliefde, natuurlijk over wijn, maar ook over een heleboel andere dingen die hij allemaal meemaakt en doet in Frankrijk.

Na deze twee boeken ben ik heel nieuwsgierig naar zijn andere boeken, hij heeft zelfs een detective geschreven, De vrouwenslagerij, dat boek zou ik dolgraag willen lezen, die is met stip gestegen naar nummer 1 op mijn leesverlanglijst!

De boeken die ik gelezen heb en echt iedere levensgenieter aan kan raden zijn: Chateau Slurp en Slurp Grand Cru. Het lezen meer dan waard.

# 15

# 15