De wereld rond

Voor mijn veertigste verjaardag, jaren geleden, kreeg ik van mijn zusje een Rowan Magazine en dat was het begin van de ellende. Ik was meteen helemaal verkocht, prachtig garen, prachtige boeken en een internationale webclub, waar ik meteen lid van ben geworden. Inmiddels zijn de meeste Rowanleden overgestapt op www.ravelry.com en daar onderhouden we nog steeds contact.

Een van de meest leuke dingen van deze club is de jaarlijkse exchange. Je geeft aan of je mee wilt doen en als je meedoet dat brei je iets voor iemand anders en iemand anders breit iets voor jou. Dit jaar heb ik een kanten sjaal gebreid voor iemand in Engeland en ik heb iets gekregen van Kyra uit Tasmania.

Als je je opgeeft moet je ook een vragenlijst invullen, wie is je favoriete designer? wat zijn je lievelingskleuren? Dat zijn de logische vragen, maar er wordt ook gevraagd naar allergieën en naar wat je wel of niet wilt ontvangen. Dat is heel prettig want je weet dan wat beter wat je het best kunt gaan breien. Bovendien kun je op Ravelry ook het profiel bekijken van degene voor wie je moet breien en je kunt ook zien wat die persoon al gebreid heeft en wat ze in haar ‘nog te breien’-lijst heeft.

Kijk maar eens wat de Exchange dit jaar voor mij betekende:

DSC01078

Kantshawl voor Arianwen in Engeland.

DSC01083

Bloemenkussen van Kira uit Australie.

DSC01082

Lieve extra’s uit Australie.

Ik heb intussen al een deel van de wol voor de Mystery deken binnen, jammer genoeg nog niet in alle kleuren die ik nodig heb voor het eerste vierkantje, nog even geduld dus. 🙂

Sandwich

Al mijn plannen voor leuke posts hier op mijn blog stranden een beetje omdat ik tussen twee laptops heen en weer aan het switchen ben. Op de een heb (bijna) geen internetverbinding en op de andere heb ik geen Word. Bovendien is de een heerlijk ouderwetse HP waar ik helemaal aan gewend ben, waar zelfs letters van zijn uitgesleten en die nieuwe is een Apple. Ik weet het, de droom van iedere gadgetliefhebber, maar ik ben nog niet om.

Het lukt me niet om trema’s en puntjes boven letters te plaatsen en het knippen en plakken (copy and paste) krijg ik ook nog niet voor elkaar, laat staan dat ik een heleboel schermpjes tegelijkertijd open heb. Tijd voor een cursus waarschijnlijk, maar meestal pak ik dan toch liever mijn oude laptop. Ik voel me aardig gesandwicht tussen appel en HP.

Toch zit ik nu te werken op het appeltje en ik hoop dat alles goed gaat, want op breigebied is er belangrijk nieuws op breigebied. Ik heb de eerste Rowan Mystery Knit Along Throw van de ontwerper Martin Storey gebreid. Ik leg op het ogenblik de laatste hand aan de 5,55 meter kabelrand en als die af is en als de nieuwe wol binnen is, dan begin ik met de tweede Mystery Knit Along, dit keer van mijn kleurengoeroe Kaffe Fasset. Dat kan alleen maar mooi worden!

Jammer genoeg kon ik niet meteen op de startdatum, 1 oktober, beginnen, want ik heb de wol nog niet, gelukkig is het patroon niet moeilijk en kan ik de draad vlug oppakken als de wol eindelijk aankomt. Het eerste dekentje bestond uit allerlei verschillende technieken, deze keer gaat het vooral om kleurgebruik.

Het breien van al die vierkanten is heel goed voor mijn Master Knitting programma, want ik had in het begin echt heel veel moeite met al die kleine proeflapjes, ik zat er steeds zo kritisch naar te kijken en nu heb ik heel veel kunnen oefenen met verschillende manieren van opzetten en afkanten, kabels en kant en andere patroontjes. Met het nieuwe dekentje gaat het vooral om strakke meerderingen, minderingen en het inbrengen van nieuwe kleuren, ook weer heel handig voor de Master. Ik denk wel dat ik een paar proeflapjes overnieuw ga breien, maar dat zal nu allemaal een stuk beter gaan.

kabeltjes

kabeltjes

Kant

Kant

Foto’s van de rest van het dekentje volgen snel.

Meesterlijk lapje?

Ik heb er drie weken op moeten wachten en toen was het plotseling toch, mijn garen voor het Master Knitting programma. De timing was geweldig, want die vrijdag zat ik gezellig in Utrecht bij Cecile. Desirée was er ook en samen hebben we de proeflapjes van Cecile bekeken, heel veel breiboeken bewonderd en natuurlijk gezellig gepraat. Nadat bezoek wilde ik ook zo snel mogelijk met mijn lapjes beginnen en ik was al bijna van plan om opnieuw garen te bestellen, maar dat was gelukkig niet nodig. Mijn Cascade 220 (Lilac Mist) lag voor me klaar!
Maar beginnen kon nog niet, want zaterdag hadden we een heel gezellige dag bij mijn zus en haar man, die 25 jaar getrouwd waren en zondag hebben dochterlief en ik een stuk of 50 voetbal cupcakes gebakken, die Kleinzoon op school zou trakteren, alvast voor zijn verjaardag, die in de vakantie valt.

Hoera, alvast

Hoera, alvast

Verder is er op school natuurlijk ook nog het nodige te doen tijdens zo’n laatste week voor de vakantie, maar vanmiddag mocht ik van mezelf proeflapje #1 breien.

De bedoeling van het hele mastergebeuren is dat ik kritisch naar mijn eigen breiwerk moet gaan kijken, daar heb ik van nature al een handje van en ik moest vanmiddag echt even om mezelf lachen, want alleen de opgezette steken heb ik tot twee keer toe weer uitgehaald en ook het gebreide boordje moest er een keer aan geloven, maar volgens mij is deze poging aardig geslaagd, al ga ik we een tweede eerste lapje breien, om dan de beste uiteindelijk mee te sturen. Ik ben ook wel een beetje benieuwd of de mensen van het Knitting Guild mijn kleur garen wel goedkeuren, want de proeflapjes moeten met een lichtkleurig garen gebreid worden en ik vind breien met wit of beige of zo een beetje de goden verzoeken, met heel licht garen op de pennen ben ik net de buurvrouw van Hyacinth Bucket, ik klots met koffie en laat hagelslag smelten op mijn breiwerk, kortom, ik heb heel bewust gekozen voor iets donkerder licht en dit is mijn eerste proeve van bekwaamheid/meesterschap:

boordje met ribbelsteek

boordje met ribbelsteek

Verder kan ik nog melden dat Meike haar adres heeft doorgegeven en dat ik de sokken naar haar verzonden heb. Voor Jacky ben ik nog druk bezig op naaldjes nummer twee, met inbreimotief. Het wordt heel mooi, maar het is arbeidsintensief.
Dit zijn de sokken voor Meike:
a1

Het bloggen en alle andere internetactiviteiten gaan nog steeds via het charmante kabeltje dwars door de kamer, ik ben benieuwd wanneer hier het draadloze tijdperk wederkeert.

Wordt vervolgd

Zo, even een cross-over, want na een lange onderbreking, ben ik nu weer begonnen aan het ‘herschrijven’ van boek twee. Straks in de zomervakantie wil ik echte werkdagen inbouwen, waarin ik lekker aan de slag ga met “Mert en Ellen”.
Natuurlijk geen hele dagen, maar drie dagen per week moet te doen zijn. Als je de vorderingen wilt volgen, kan dat op facebook en op mijn schrijfblog.

Verbonden

Schreef ik de laatste keer nog dat we om de beurt en op een vaste plek moesten computeren, dan kan ik nu melden dat er in de tussentijd niet echt veel veranderd is. Om toch een beetje te kunnen werken, hebben we na alle twee een vaste lijn, Hua heeft boven op zijn studeerkamer een vaste connectie en ik zit hier in de woonkamer aan de lijn, letterlijk. Er loopt een lelijke witte kabel van mijn laptop onder de deur door naar de gang naar het kastje met de telefoon- en internetaansluiting.

Ik durf bijna geen commentaar te geven, want dan is het antwoord: “Je hebt nu toch internet?” en dat klopt, ik heb internet en ook weer een huistelefoon. Ik hoop wel dat dit gehannes met die kabels binnenkort van de baan is en dat er echte oplossing komt voor ons verbindingsprobleem.

Want eigenlijk wil ik schrijven over het Masterprogramma breien en de leuke mensen die ik daardoor heb leren kennen. Ik wil schrijven over mooie wolletjes die ik heb aangeschaft en over lezen, schrijven en koken, want ik heb een prachtige nieuwe sapmachine en ik ben bezig allerlei sapjes te maken. Nu met die stomme kabel kan ik gelukkig ook op het internet zoeken naar leuke recepten voor dat ding, maar als een van jullie nog een goed recept heeft???

Kansen

De kans dat ergens bliksem inslaat schijnt niet zo heel erg groot te zijn, maar toch was het hier ruim anderhalve week geleden raak en nog steeds hebben wij te maken met de naweeën van die ellende, de huistelefoon doet het nog niet en het internet is er soms wel, soms niet en als het er wel is, is het ontzettend traag. Vandaar dat bloggen een bijna onmogelijke opgave is en dat is heel erg jammer, want ik heb genoeg te vertellen.
Bijvoorbeeld over de Master Brei Opleiding, dat is echt een geweldig project aan het worden, er is een Nederlandse groep gevormd en we zijn al samen geweest. Daarover vertel ik later meer, als ik de foto’s ook kan uploaden, want dan is het meteen zichtbaar hoe leuk het is.
Verder is er natuurlijk veel te vertellen over de blikseminslag, hoe luid de knal was en wat er allemaal kapot is en hoeveel geluk we hebben gehad dat er geen brand is uitgebroken, maar ook dat moet even wachten, want Hua en ik moeten zo’n beetje om de beurt op de computer omdat als er twee pc’s aanstaan er helemaal niet meer gewerkt kan worden.
Breieninpeking bestaat dus nog steeds, maar de randvoorwaarden moeten weer even scherp gesteld worden.
Volgende keer meer 🙂

Sokken

Sock-aholic?

Sock-aholic?

Rozensokken

Rozensokken

Het eerste paar is in België aangekomen en Janien is er, gelukkig, erg blij mee.

Ik ben nu bezig met de andere twee paar. Toen Jacky hier onlangs even was, heb ik haar de vraag gesteld: Turkoois of Olifanten en ze koos voor Olifanten. Jammer voor haar is dat het paar dat het langzaamst gaat, op naald nr.2 en een inbreimotief, dus ik denk dat Meike haar sokken eerder krijgt, want dat is het makkelijke, snelle paar dat overal in een tasje mee naar toe gaat, zodat ik er altijd en overal even aan kan breien.

En dan, straks in de meivakantie gaat het gebeuren, dan ga ik echt beginnen met mijn Master Breien. Ik heb een mooie map gekocht, de papieren zijn binnen, het wordt vast heel leuk.

Muts

Maart kwam en ging en het is alweer april! Hoog tijd om mijn blog weer een beetje bij te werken.
Het dagelijkse vierkantjesproject loopt een beetje achterstand op, vooral omdat ik zelf vond dat ik te weinig restjes had om tot een mooie verdeling te komen, dus eerst maar ‘snel’ nog een paar sokken op de pennen gezet. Maar de achterstand komt ook omdat ik tussendoor nog even snel niet een, maar zelfs twee mutsen heb gebreid. Ze is een groot fan van Doctor Who en ik had op Ravelry een grappig patroon voor een Dr.Who muts gevonden, ik hield zoveel garen over van dat mutsje, dat ik nog ruim voldoende over had voor een tweede!

Dr. Who

Dr. Who

twee mutsen

twee mutsen

Verder heb ik nog een babytruitje afgemaakt, daar was ik vorig jaar al mee begonnen, gelukkig voor maatje 12 maanden, maar ik was gelukkig nog ruim op tijd voor Finns verjaardag!
Op tijd

Op tijd

Om voldoende restjes te hebben voor mijn vierkantjesproject brei ik voor drie lezeressen een paar sokken, het eerste paar, voor Janien, is al af. Als zij de sokken ontvangen heeft, plaats ik hier een foto.

Nou, volgens mij zijn de breiprojecten nu weer bij, dan kan ik morgen weer iets schrijven over de bijvoorbeeld de boeken die ik gelezen heb of die ik aan het schrijven ben, tot dan.

Master breien?

Toen ik er voor het eerst van hoorde had ik echt zoiets van “Het moet niet gekker worden.” maar hoe langer ik erover denk, hoe leuker ik het vind. In Amerika kun je een masterstudie Breien volgen! Het mooie is dat het een online cursus is en dat je niet in Amerika hoeft te wonen om student te zijn.
De hele vakantie heb ik een beetje over het idee nagedacht en ik heb nu het knoopje doorgehakt, ik ga me aanmelden voor Master Level 1 Hand Knitting en als dat goed bevalt en daarvoor slaag, kijk ik of ik ook verder wil met Level 2 en uiteindelijk Level 3.

Voor dit eerste level moet ik 16 proeflapjes van diverse steken breien, 17 onderzoeksvragen over breien researchen en beantwoorden, een mutsje breien en twee pagina’s schrijven over het blocken van breiwerk en het onderhoud van gebreide items, dat moet toch te doen zijn?

In het hele verre verleden heb ik al eens een map met brei- en haakproeflapjes gemaakt. Dat was toen was het vak Textiele Werkvormen nog verplicht was op de Pedagogische Academie, waar ik een jaartje gestudeerd heb. Het lijkt me mooi om weer zo’n map met mooie lapjes te maken.
Ik hou je op de hoogte!

Dag winterspelen, hallo lente!

Wat zijn het mooie Spelen geworden, met heel veel schaatsmedailles voor het Nederlandse team. Ik heb me toch een keer een beetje geërgerd aan de Nederlandse pers en dat was de dag na de prachtige winst van Jorrit Bergsma op de 10 kilometer, want in plaats van een mooie foto van een stralende winnaar, zie ik op de voorpagina van het sportkatern een foto van een verslagen Sven Kramer. Jammer! Jorrit is Olympisch kampioen geworden, hij heeft een snellere tijd neergezet dan wie dan ook en hij verdient dus volgens mij een ereplaats met foto op het genoemde katern en dan had een bladzijde later het verhaal van Sven kunnen komen.

Vandaag heb ik me trouwens ook een beetje boos gemaakt op de sportredactie van onze regionale krant. Dit weekend waren Huà en ik naar Düsseldorf om te genieten van de Grand Prix Judo en het was vooral gisteren genieten! Want nadat zaterdag al een bronzen medaille was gewonnen door Anicka van Emden, was zondag Noël van ‘End aan de beurt en hij werkte zich met allemaal mooie Ippons naar de finale, waar Griekse grootheid Ilias Iliadis hem opwachtte, die had trouwens nog best een pittige kluif aan Noël, die pas in de laatste 30 seconden tegen een achterstandje aanliep, maar Ilias is gewaarschuwd, er staat een nieuwe, jonge Nederlandse judoka klaar om zijn zegereeks te doorbreken. Twee medailles dus bij een prestigieus toernooi en wat staat er in de krant? Niets, noppes, nada, gelukkig hebben wij gezien hoe goed het was.
Het is nog steeds te bekijken via de JBN: http://www.jbn.nl/nieuws/DU16123_Noël+van+t+End+pakt+zilver+op+Grand+Prix+Düsseldorf.aspx

Natuurlijk kon ik mijn dekentje niet meeslepen naar Dússeldorf, maar toch ben ik mijn achterstand al een klein beetje aan het inhalen.

F13

F13

F14

F14

F15

F15

F16

F16

Gewoon rustig doorgaan, lijkt me.