Monthly Archives juli 2015

Streng gelovig

Als wij naar het United Kingdom gaan, worden we altijd lid van de National Trust, omdat we het leuk vinden om huizen, kastelen en tuinen te bezoeken en de NT beheert veel prachtige exemplaren. Als je lid bent, mag je gratis parkeren en mag je zonder te betalen de huizen, tuinen en kastelen in. Na zo’n twee bezoeken heb je over het algemeen de kosten er al uit. Je krijgt bovendien nog een paar keer per jaar een blad toegestuurd en daar staat ook veel interessante informatie in, dus het gaat in Casa Breien nooit ongelezen de papierbak in.

Ook deze vakantie hebben we al druk gebruik gemaakt van onze ledenpasjes, zo zijn we naar het Tudor Merchants House in Tenby geweest, heel leuk en leerzaam. Wij waren overigens niet de enige bezoekers, er was ook een Engelse (Londense) familie: man, vrouw, zoontje en dochtertje. Deze familie was daar ook gezellig aan het rondscharrelen en het zoontje (ongeveer een jaar of  8/9) vertelde de baliemedewerkster dat hij op school iets had geleerd over de Tudortijd. Hij was hevig geïnteresseerd in alles en zat overal aan en keek overal in, dat mocht, want het was een ‘hands-on-house’. Naast de geplastificeerde uitlegkaart waren er overal nog bladen neergelegd met extra informatie en de dames van de NT (2 stuks) waren niet te beroerd om je bij te praten. Het manneke had voldoende te doen en van een van de dames kreeg hij een eigen geplastificeerd exemplaar om zelf te houden en mee naar huis te nemen.

Het meisje (hooguit 6) keek inmiddels al verlangend naar de uitgang, want ze was al diverse keren vermanend toegesproken, teruggeroepen en afgeremd.

Toch had ik me niet echt verdiept in het gezin, omdat ik zelf druk bezig was met het bekijken en betasten van de dingen in het huis, maar eenmaal weer beneden bij de het meisje van de balie trof de moeder mij met een mokerslag.

“I strongly believe in an educational holiday.”

Eigenlijk viel ze op dat moment precies in een gesprek dat ik met het baliemeisje aan het voeren was over haar moeder die schapen hield, zelf spon en de wol verfde, maar dat doet niet terzake. Moeder overhandigde de geplastificeerde kaarten en antwoordde met deze opmerking op de vraag of ze van het bezoekje genoten had.

Ik kreeg spontaan een allergische reactie, want van zoiets krijg ik jeuk en automatisch nam is ze alle vier even op:

Moeder: zo’n stellige vrouw, zo iemand die op het schoolplein het voortouw neemt en op ouderavonden alles beter weet dan de leerkracht zelf en die je eigenlijk maar niet moet tegenspreken.

Vader: onder de plak bij moeder, spreekt allang niet meer tegen en is helemaal blij als hij iets zit te studeren, zoals sterrenkunde of het railwegennetwerk, maar niet de uitslagen van het rugby.

Zoon: leuk kereltje met een brilletje, zo een die altijd net iets meer wil weten, maar die met gym nooit gekozen wordt, zo’n heerlijk studiebolletje.

Dochter: jonge onderzoekster die overal  aan, in en op wil zitten en daarna nog energie over heeft om een minimarathon te lopen, zo’n lekker stoer kind dat in bomen klimt en door het leven huppelt.

Ik hoop dat ze na het bezoek aan het Tudor Merchants House meteen door naar het strand zijn gegaan en dat dochterlief daar lekker heeft gerend en dat ze daarna een mooi kasteel heeft gebouwd, zodat haar broertje kon zeggen dat het precies een Normandisch kasteel was, zodat ze allemaal een leuke, leerzame dag hebben gehad.

Maar ik heb zo mijn twijfels.

IMG_3633

Vakantievoorpret

Wat nemen we mee op vakantie?

Er zijn mensen die de sleurhut helemaal volstouwen met aardappels, hagelslag en ingeblikte, huisgemaakte gehaktballen en als er dan nog ruimte is gaat er ook ook een kilootje kaas mee, maar dat is niet het geval in Casa Breien.

Op de eerste plaats omdat we geen caravan hebben en op tweede plaats omdat het eten in andere landen een avontuur op zich is. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik me voelde toen er voor het eerst een “Plat fruit de Mer”  voorgeschoteld kreeg, ik verheug me er nu al op om te kijken of ze in Tenby (South Wales) ook zo iets hebben, Tenby is een havenstadje….

Mijn vakantievoorpret is kijken of er Farmer Markets, supermarkten en goede restaurants in de nabije omtrek zijn, want dat we in ons appartement kunnen koken weten we al en we verheugen ons nu al op een lekkere High Tea met scones en clotted cream.

Omdat we geen voedselpakketten meenemen blijft er voldoende ruimte over voor een heleboel andere dingen, zoals: boeken, dvd’s, breiwerk, renspul (niet voor mij) en natuurlijk scrabble. We nemen onze Spaanse lesboeken mee, net zoals een dvd-set van Pedro Almodovar, verder een paar Spaanse leesboekjes op ongeveer A2-niveau, want na de vakantie gaan we gewoon verder met Spaanse les.

Verder neem ik natuurlijk het Flowvakantieboek mee, dat was dit jaar een hele box en ik heb hem cadeau gekregen van onze Oudste Dochter, het is altijd leuk om die boeken een beetje bij te houden en er dan later weer eens in te bladeren.

Ik heb ook “De geluksvogel”  van Ilja Gort aangeschaft en die gaat ook mee. Jammer genoeg is die niet met Jongste Dochter mee geweest naar Ilja, toen ze daar bezig was met de Verdange Verte, de groene pluk, want dan had hij er misschien voor mij ook wel zo’n leuke opdracht in geschreven, want Jongste  Dochter had, heel lief, “Slurp Grand Cru” meegenomen om te laten signeren voor haar vader.

Klopt helemaal.

Klopt helemaal.

Er gaan ook wat stripboeken mee, o.a. “Agent 327”, want het is natuurlijk wel vakantie.

Blij

De nieuwe look bevalt me goed. Het was even een rigoureuze stap, maar ik ben blij dat ik hem genomen heb, het was er duidelijk tijd voor.

Wat valt er te beleven in ‘Casa Breien Nieuwe Stijl’: eigenlijk nog steeds een allegaartje over breien, boeken en het leven in het algemeen, dat alles weer wat vaker dan jullie de laatste tijd van me gewend waren. Mijn streven is om toch wel zo’n twee keer per week iets te publiceren.

Het schijnt mogelijk te zijn om zelfs vanaf je mobieltje berichten te kunnen plaatsen. Dat lijkt me geweldig, want natuurlijk sleep ik geen pc mee naar Zuid Wales, maar ik wil wel bloggen. Ik moet maar eens gaan kijken hoe dat allemaal werkt.

Laat je ook even weten wat je van breieninpeking met het nieuwe WordPress thema vindt?

Tijdens de meivakantie in Sevilla :)

Tijdens de meivakantie in Sevilla.

Fris

Het begin is er, nu moet ik eens kijken wat er verder nog moet veranderen. Ik vond Penscratch wel een mooie naam voor een nieuw thema, ik hoop dat het bij me past.

Tijd voor iets nieuws

De stemming is duidelijk, gelukkig heeft er niemand gestemd voor “stop maar met bloggen”, maar een nieuw thema en een nieuwe foto worden wel op prijs gesteld.

Ik ga daarom eens goed kijken naar de thema’s zoals die hier op WordPress worden aangeboden, de foto wordt iets moeilijker, want ik ben niet zo’n model. Eigenlijk ben ik een nog slechter model dan ik fotograaf ben. Het kan best zo zijn dat ik kies voor een foto waarop ik niet zichtbaar ben.

Kijk nog maar eens goed naar het KOI thema en naar de foto uit Beijing, wellicht is dat morgen allemaal voorbij 🙂IMG_2674