Monthly Archives januari 2013

De winnaar van de verjaardagsactie

Volgens de statistieken heeft mijn blog 77 volgers en daar ben ik heel blij mee.

Daarom wilde ik ook trakteren, vandaar dat ik beloofd heb om voor één persoon die me zou feliciteren een muts te gaan breien. Er hebben drie mensen gereageerd en de winnares is Deborah 🙂 die zelf ook een eigenwijze blog bijhoudt, zoals trouwens Janien en Ernestine ook doen.

Ik heb al mooie witte wol, Creative focus worsted van Rowan, en ik heb ook al een patroon in gedachten. Deze week zet de steken op en dan gaat hij zo snel mogelijk jouw kant op.

Yes!

Yes!

 

 

Nee, serieus???

Ik val maar even met de deur het huis binnen: Coen Teulings, van het Centraal Plan Bureau heeft het niet zo op Enschede. Hij vindt zelfs dat er maar niet verder in Enschede geïnvesteerd hoeft te worden. De redenen die hij daarvoor aanvoert zijn op zijn minst een beetje opmerkelijk:

  • Enschede heeft geen mooi stadscentrum. Over smaak valt natuurlijk niet te twisten, maar ik ben heel blij dat ik de komende tijd zijn ongelijk kan bewijzen met de 053 Leukste Plekken van Enschede. Ik verheug me al op het eerste ijsje bij het Ei van Ko of een lekkere verse muntthee op één van de terrasjes bij de Oude Markt. Ik moest tijdens het lezen van het artikel in de Tubantia even terugdenken aan de warme chocolademelk die Huà en ik vorig weekend dronken bij de Bijenkorf, terwijl we daar in het restaurant uitkeken over de markt en naar de Alfatoren keken, vonden we Enschede er, zelfs in de winter, gezellig uitzag. Maar goed, Coen vindt Zwolle veel leuker en gezelliger. Nu ben ik regelmatig in die stad geweest en ik hoop er zelfs volgende maand weer naar toe te gaan omdat er weer een Handwerkbeurs is, maar om nu te zeggen dat het een gezellige stad is, nee, dat gaat echt iets te ver. Mijn oudste dochter en ik kunnen heel goed samen shoppen, maar in Zwolle waren we de laatste keer snel klaar, het was op een maandag, de helft van de winkels was niet eens open en hetzelfde gold voor de restaurants. We zaten alweer snel in de trein terug naar Enschede, waar we heerlijk hebben gegeten bij TAO.
  • Enschede ligt decentraal. Dat neem ik ook maar met een korreltje zout, want binnen een uur ben je in de leukste steden en als je iets meer tijd neemt, is de keus helemaal groot. Je bent binnen het uur in Münster, een prachtige studentenstad in Duitsland, waar je heerlijk de hele dag kunt winkelen, genieten van de cultuur en eventueel een bezoekje brengen aan de dierentuin, echt een aanrader! Maar ook binnen het uur ben je in Zutphen, ook al zo’n gezellige oude stad, met een antroposofische boekenwinkel met heel veel keus in boeken en tekenbenodigdheden, maar ook met een bonbon-atelier, waar je je koffie kunt drinken terwijl de eigenaar bezig is met bonbons maken. Dit zijn zo maar even twee voorbeelden, als je zegt decentraal, van waaruit reken je dan?
  • Enschede is het niet waard om in te investeren. Oeps, en dat door de meneer van het Centraal Plan Bureau, was dit misschien een misplaatst grapje? Enschede met een bloeiende universiteit met gezellige campus en Nano-gebouw? Enschede met de lijstaanvoerder van de Eredivisie, FC Twente? Enschede met het de cultuurhelden die het heeft voortgebracht, zoals Willem Wilmink, Harry Bannink, Harm Edens en Marcel Möring, om er maar een paar te noemen. Enschede met de prachtige mooie oude wijk Pathmos en het mooie nieuwe cultuurplein met alles erop en eraan. Gelukkig denken een heleboel mensen er anders over dan Coen, want we hebben net een nieuwe Dille en Kamille winkel, de Zara opent binnenkort een filiaal en de Bijenkorf zit hier ook niet voor niets, die zijn dolblij met de Duitse bezoekers, waar we er heel veel van hebben.

Wil je meer lezen en het interview zien, dan kun je dat hier vinden: http://www.rtvoost.nl/nieuws/default.aspx?cat=1&nid=157263

Te gek voor woorden!

wapen van Enschede

Wie jarig is….

Ja, wie jarig is trakteert!

Ik ben best een beetje trots, want mijn blog is vandaag vijf jaar, het eerste lustrum is bereikt. Het mooie is dat ik het nog steeds heel plezierig vind om te doen. Natuurlijk lap ik allerlei (blog)regels aan mijn laars, zoals: houd je aan één onderwerp, blog regelmatig en maak niet te lange teksten en zorg voor mooie plaatjes.

Nee, ook de komende tijd (jaren?) blijf ik bloggen over de dingen die mij interesseren, dat kan de ene keer een mooi breiwerk zijn en de andere keer een lekker recept of een boekrecensie. Mijn blog is dus, net als ik zelf, niet een hokje te plaatsen en dat blijft ook zo.

Waar blijft dan die traktatie? Heel eenvoudig, als je een reactie achterlaat op deze blogpost, maak je kans op een door mij gebreide muts. Je hebt tot zondagmiddag 27 januari 2013, 12.00 uur de tijd, dan doe ik de namen van de mensen die gereageerd hebben in een doos en dan laat ik Hua er één uithalen en voor die persoon brei ik dan een muts, altijd handig met die temperaturen van tegenwoordig.

Zo, dan neem ik nu een virtueel gebakje zodat ik nog even kan genieten van mijn blogjaardag.

O, ja, daar hoort natuurlijk ook een bloemetje bij.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

Leuke plek #1

Zaterdag was het dan eindelijk zover, of beter gezegd, zaterdag had ik een afspraak bij de kapper en toen heb ik meteen van de nood maar een deugd gemaakt, door maar eens langs een paar van de leukste plekken van Enschede te gaan. Voor mij is Enschede op zich al een leuke plek, alleen was het zaterdag toch wel erg koud.

Ik heb daarom ook nog niet alles waar ik langs ben geweest op de foto gezet, want in het zonnetje ziet alles er veel beter uit. Zaterdag heb ik alles toch maar snel gedaan, want ik wilde graag weer snel terug naar huis, het was zo KOUD! De Oude Markt met de Grote Kerk, allemaal mooie en leuke plekken, die ik hier echt nog wel ga bespreken, maar nu is het de beurt aan iets wat op de Oude Markt staat. Waarschijnlijk is het Brandmonument wel heel vaak in beeld geweest tijdens Serious Request 2012, want het monument is precies tegenover de plek waar het Glazen Huis stond.

`s Zomers is het altijd gezellig bij het monument, kinderen vinden het altijd leuk om daar met water te spelen, maar zaterdag was het rustig en wit.

Ik vond op het internet deze informatie over het monument, dat ter nagedachtenis van de Grote Brand van Enschede is opgericht.

Als het een beetje meezit, laat ik volgende week een kunstwerk zien dat ik zelf heel mooi vind en waar ook nog een leuk verhaal aan vast zit, maar hier is het Brandmonument van Enschede:

brandweermonument1

brandweermonument2

Wat rustig hè, voor zo’n zaterdagmiddag?

De herkansing

Voor de ‘Koekjeslijst’ zoals ik de uitdaging van de Boekblogger heb genoemd, heb ik mijn eerste boek nu uit.

Ik kan me eigenlijk niet meer voorstellen waarom ik De zwarte met het witte hart  van Arthur Japin bij de eerste poging aan de kant heb gelegd, want wat was dit een geweldige ervaring! Misschien was ik er toen niet aan toe, misschien kon ik toen niet zoveel verdriet verdragen en was het zelfbescherming dat ik het aan de kant legde, want het is geen mooi verhaal, nee het is een zwarte bladzijde in de vaderlandse geschiedenis, of misschien zelfs van de wereldgeschiedenis.

Mijn recensie kun je hier lezen.

Het volgende boek wordt Stadsliefde van Adriaan van Dis, die heb ik vorig jaar aangeschaft voor de Wishlistchallenge 2012, maar komt dus uiteindelijk in de Ik lees Nederlands challenge terecht 🙂

Lekkere uitdaging!

Lekkere uitdaging!

Gratis

De belevenissen bij de tandarts bespaar ik jullie maar, want er is veel leuker nieuws.

Judith organiseert weer een Literaire Bloghop en ik doe ook weer mee, volgende maand vertrekken er een paar boeken uit onze kast om te verhuizen naar een nieuw adres. Dit keer doe ik mee op Europees niveau, dat betekent dat ik ook een Engels boek ga verloten. Ik ga binnenkort eens kijken welke boeken in de verloting gaan, natuurlijk ga ik ook op bezoek bij de andere blogs die meedoen, wie weet win ik weer eens wat, mooie alliteraties, als die W’s.

Misschien is jouw boekenplank ook aan een update toe en wil je ook een boek (of twee) weggeven, bezoek dan Leeswammes eens en geef je ook op!

Bloghop 2013

Over boord

Geweldig zo`n nieuwjaar! Een heel nieuw begin, met allemaal goede voornemens en 365 dagen om er lekker positief tegenaan te gaan.

Voelt u het addertje al dat onder het gras ligt? Zo’n avond vol vuurwerk, oliebollen en champagne verandert bar weinig en die goede voornemens zijn wat mij betreft al bijna een zachte dood gestorven. Iedere dag bloggen: dat lukt niet meer, elke week één van de 53 favoriete plekken van Enschede: dat wordt hem ook niet echt en om de dag een heel stuk lopen: dat lukt niet zoals het nu gaat in het leven.

Toen het nog vakantie was, was het allemaal best te doen. Het was alleen niet zo handig om in die laatste week van de kerstvakantie een afspraak met de tandarts te plannen, ja, die gebitsrenovatie! Maar goed, dat heb ik wel gedaan en donderdag heb ik wel twee uur in een ongemakkelijke houding in de stoel gelegen met mijn mond wagenwijd opengesperd. Verdovingsspuiten erin en de tandarts kon aan het werk. Natuurlijk voel je je dan niet echt helemaal happy als je dan weer buiten staat, maar het is toch vakantie, dus niemand heeft er verder last van.

Afgelopen maandag begon het echte leven weer, normaal gesproken mijn vrije dag, maar we begonnen met een studiedag en daar moest ik ook bij zijn. Nu had ik al vanaf donderdag (tandarts) een zere mond, dus behalve dat het mijn vrije dag is, had ik er fysiek ook niet echt veel zin in. Gelukkig was het wel inspirerend en alle docenten gingen met een goed gevoel naar huis. Ik ook, hoewel ik nog meer zin had om lekker op de bank neer te ploffen. Dat ging niet, want stroomstoring nummer twee was in volle gang en het was heel koud in huis.

Om een lang verhaal iets korter te maken: de docenten hadden meer zin in het nieuwe jaar dan veel van de leerlingen, die hadden liever nog langer vakantie gehad, mijn mond deed steeds meer pijn i.p.v. dat het beter ging. Mijn goede voornemens van na school  lekker wandelen en lekker positief de lessen in werden steeds onhaalbaarder en uiteindelijk ben ik donderdag maar weer naar de tandarts gegaan, de diagnose: ontstoken gehemelte, waarschijnlijk door een allergische reactie op de verdoving. Ik heb een verdovingscrème meegekregen om aan te brengen voor het eten en voor het slapen, zodat het niet te pijnlijk is om te eten of te slapen en vrijdag heb ik bijna de hele dag ziek in bed gelegen 🙁

Natuurlijk ga je met zo’n mond ook niet gezellig wandelen of leuke plekken bekijken, maar wel zielig op de bank zitten breien.

Dat vond D. helemaal niet erg, want die heeft er nu een mooi IJslands vest bij.

Het is het Frost vest uit het Lopi-boek nr. 29 gemaakt van Alafoss lopi garen, dat ik in IJsland besteld heb, ik brei hetzelfde vest ook nog voor Huà, alleen een maat groter. Daarna ga ik weer verder met mijn Vogelvest.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nu moet ik morgen weer naar de tandarts, want hij wil het in de gaten houden en hij gaat, als het er rustig uitziet, de noodkronen vervangen door echte kronen. Dan kan ik gewoon weer opnieuw beginnen met de goede voornemens, want die leuke plekken van Enschede zijn echt de moeite waard en dat wandelen moet ook gebeuren 🙂

Storing twee

Zo, dan denk je dat je na een heftige studiedag heerlijk thuis op de bank kunt ploffen om even bij te komen, maar dan is alweer het licht uit! De tweede stroomstoring was een feit. Gelukkig had ik nog wat kaarsen over, zodat er toch een beetje licht in de duisternis kwam, maar omdat wij overdag de verwarming uit hebben, was het wel héél fris…

Ik belde Hua maar even dat hij maar iets te eten mee moest nemen uit de stad, als daar tenminste wel iets open zou zijn. Vanuit zijn werkplek had hij een mooi overzicht over de verlichte en onverlichte delen van de stad.

Gelukkig was er rond 18.30 uur weer stroom en besloten we toch maar zelf te koken.

Voor mijn schrijf- en schoolwerk zijn deze stroomstoringen erg onhandig, voor het nakijkwerk heb je echt wel licht nodig en als de stroom uit de accu op is, wordt het werken op Word ook een beetje onmogelijk. Vandaag is het daardoor weer een rommelig blogje tussendoor geworden. Morgen gaat het vast beter.

 

 

Storing

[youtube=http://youtu.be/qgL-a7q2MiQ]

Gisteren was ik heel veel plan. Ik zou met Hua meerijden naar Enschede, winkelen en het Ei van Ko op de foto zetten en heerlijk genieten van een niet te koude winterdag. De bedoeling was zelfs dat ik weer terug zou lopen naar huis, een wandeling die ik wel vaker maak en die goed past in mijn wandelschema. Jammer genoeg werd ik wakker met lichte verhoging en flinke keelpijn. Op het internet had ik al gezien dat er sprake zou zijn van een lichte griepepidemie, ik vroeg me af of ik ook misschien slachtoffer was en of het een lichte griep betrof of een lichte epidemie.

Het uitstapje naar Enschede blies is maar af, want maandag begint school weer en, hoewel maandag eigenlijk mijn vrije dag is, moet ik er toch zijn, want we hebben een studiedag voor docenten. Rustig aandoen leek me een beter plan. Het Ei van Ko loopt toch niet weg en het is prima te combineren met een andere plek uit de 053 leukste plekken van Enschede.

Hua is alleen de boodschappen gaan doen en was net op tijd terug om hier het licht uit te zien gaan, want Enschede en omstreken zijn gisteren getroffen door een grote stroomstoring, wij hebben gezellig overal kaarsjes aangedaan en omdat we ook niet konden koken, hebben we de broodjes die voor vandaag bestemd waren, maar opgegeten.

Behalve de stroom die uitgevallen was, hadden we ook geen internet of telefoon, alles was uitgevallen, een rare ervaring! Als zoiets gebeurd merk je ook meteen dat een mens toch ook een gewoontediertje is, ik moest even naar de wc en nam natuurlijk een kaarsje mee, maar deed toch het licht aan 🙂 Tja, dat deed het dus niet.

Gelukkig was de wereld vanmorgen toen we opstonden wat dat betreft weer helemaal normaal, maar mijn gezondheid laat nog steeds te wensen over.

 

De eerste van de koekjeslijst

Lekkere uitdaging!

Lekkere uitdaging!

Ik heb vanmiddag mijn eerste boek van de “Ik lees Nederlands”-lijst uitgekozen en het is De zwarte met het witte hart van Arthur Japin geworden. Het staat al heel lang bij ons in de kast en ik ben er zelfs al eens eerder in begonnen, maar om de één of andere reden heb ik het toen aan de kant gelegd. Hua heeft het wel gelezen en hij vond het een echte aanrader.

Een paar jaar geleden heb ik wel Vaslav van Japin gelezen (verplicht voor de opleiding) en dat vond ik toen een heel mooi boek, vooral omdat ik wel enigszins op de hoogte was van Vaslav en Diaghilev. Het door Japin geschreven boekenweekgeschenk van 2006, De grote wereld, vond ik ook heel ontroerend.

Al met al ben ik eigenlijk heel benieuwd om te ontdekken waarom ik het destijds aan de kant heb gelegd en natuurlijk ben ik nog meer benieuwd hoe het boek me dit keer zal bevallen, zou ik het net zo goed vinden als die andere twee boeken die ik van Japin heb gelezen, of heb ik het de vorige keer niet zo maar laten liggen en spreekt het me nu weer niet aan. De toekomst zal het leren.

de zwarte met