Monthly Archives juni 2011

Ruiken, voelen en kijken (bijdrage van Huá)

Deze drie zintuigen heb ik dit weekend weer eens goed willen gebruiken. Ik zag laatst dat er een nieuw deel uit is van de de “Earth’s Children”  van J.M. Auel. Nou heb ik jaren op dit nieuwe deel moeten wachten en het liefst lees ik dat dan in paperback. Maar Li is meer van de hardcover versies. Dus om weer in de sfeer van deze prehistorische queste te komen ben ik weer in deel 1 begonnen, de Clan of the cave bear. Een boek dat volgens mij al 30 jaar in de kast staat (al wel vaker gelezen) en dus ook zo voelt en ruikt…. vergeeld. Aangespoord door Li ben ik naar de boekenwinkel gegaan om te kijken, voelen en ruiken aan een nieuw boek. Helaas wordt de Engelse collectie daar steeds minder en een vertaling vind ik maar niks. Er gaat dan zoveel verloren. Daarover later nog maar eens wat meer. Teleurgesteld verliet ik de zaak om maar op internet te kijken. Je mist dan toch een aantal dimensies bij de keuze van een boek.

wildbreien in Gronau

Verder kwam ik vanmorgen ineens een nieuwe rage tegen. Namelijk wildbreien, iets waar Li nog niet aan wil. Zeker als het om lappen gebreid goed gaat dat om een boom wordt gehangen. Maar het kan ook subtieler zoals op dit bruggetje, met een aantal gebreide of gehaakte bloemetjes met heel subtiel een paar dennentakjes. Een mooi stilleven om naar te kijken.

Onze Dracunculus vulgaris

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik na het lopen thuis kwam had Li ook nog een reuk- en kijk- ervaring. Onze Draken Aronskelk stond in bloei. De bijsluiter bij de bollen was duidelijk: verspreidt tijdens de bloei een onaangename geur van rottende eieren. Het klopte helemaal. En wat trekt zo’n bloem dan aan, van die mooie groen schijnende vliegen. Maar toch erg leuk zo’n exoot in de tuin. Het leuke is dat volgend jaar de plant zich welig uit zal breiden. Moet kunnen in een Engelse border.

Wordt vervolgd, want er zijn nog want andere pareltjes in de tuin.

Zure appels en toffe peren

Vandaag ben ik me rot geschrokken van twee berichten in de krant.

  • Bericht één: De Nationale Reisopera houdt te weinig subsidie over om te blijven bestaan.
  • bericht twee: Een concert bezoeken van Frans Bauer is goed voor de gezondheid.

Het huidige kabinet gaat als een blinde olifant in een porseleinkast te keer met een een botte bijl alsof Nederland aan de rand van de afgrond staat. Dit in zo’n mate dat die afgrond steeds dichterbij komt omdat iedereen die in de kunstsector werkzaam is/was nu ontslagen wordt en omdat de rest van werkend Nederland door de lastenverzwaring in een zware depressie belandt omdat er geen kunstzinnige ontspanning meer mogelijk is.

Laat ik het eens puntsgewijs bespreken. De Nationale Reisopera biedt al jarenlang cultuur van de bovenste plank, ze lokt met haar prachtige opera’s mensen van heinde en verre (Duitsland) naar Twente en zorgt zo voor een enorme boost voor deze regio. Met haar prachtige producties gaat ze ook regelmatig het land in, wat steevast voor volle zalen zorgt. Nationale reisopera

Huà en ik hebben regelmatig genoten van prachtige opera’s en onze GèGè heeft zelfs eens meegezongen in een kinderkoor dat meezong met La Bohème, prachtig was dat. Ze trokken met een bus het land door en oogstten staande ovaties.

Maar goed, dit schijnt voor het huidige kabinet allemaal iets te elitair te zijn en dat kan allemaal niet. Ze geven het geld liever aan allerlei noodlijdende voetbalclubs.

Dat brengt me automatisch naar punt twee. Het komt het huidige kabinet wel heel goed uit dat één of andere student van InHolland (nee hoor, het was de Universiteit van Tilburg) een studie Vrijetijdskunde heeft afgerond met een studie naar de psychische gesteldheid de vergrijzende bevolking van Nederland. Volgens de onderzoekster, Dr. Vera Toepoel, worden mensen veel blijer van een bezoek aan een concert van Frans Bauer dan van een een bezoek aan, bijvoorbeeld, een dansvoorstelling of opera.

Volgens mij is dat dus hetzelfde als het vergelijken van appels met peren, je gaat namelijk naar een concert van FB om lekker mee te zingen met de rest van de bezoekers, denk ik, en je gaat naar een balletvoorstelling of een opera om je in te leven en te verdwijnen in wat je ziet en hoort, een heel intiem gebeuren.

Persoonlijk zou ik knettergek worden van een concert van FB terwijl een mooie uitvoering van, bijvoorbeeld De Nationale Reisopera, me juist rust en daardoor energie geeft.

De reisopera heeft meer geld nodig omdat er domweg meer mensen nodig zijn om zo’n productie in elkaar te zetten. Frans Bauer kan door optredens in reclamespots geld genereren, dat kan de reisopera niet.

Ik heb echt niets tegen Frans Bauer, in zijn soort is hij zelfs leukste, maar wees eens eerlijk, is het KUNST?

Lezen en breien

Haute couture pour bébé

Ik was al een tijdje op zoek naar een mooi patroon voor de baby van collage J. Het moest echt iets moois worden, want J is een modebewuste vrouw die er altijd goed verzorgd uitziet en die op modegebied ook lef vertoond. Gelukkig had Huà dit prachtige boek meegenomen en deze week heb ik steken opgezet voor een heel schattig jurkje, dat de baby deze herfst en winter kan dragen.

Het vervelende is dat het patroon in het Frans is met als gevolg dat ik toch iets over het hoofd had gezien en ik dus even een stuk uit moest halen 🙁 Maar nu zit ik weer op de goede weg. In plaats van het traditionele roze voor een babymeisje heb ik voor heel zacht blauw gekozen, ik hoop dat J het mooi vindt.

Verder ben ik weer heerlijk aan het lezen. Na De Koning van Kader Abdolah, dat de eerste 150 bladzijden niet kon boeien en toen pas moeilijk aan de kant te leggen was, ben ik Spijkerschrift aan het herlezen, en daar zat ik na twee pagina’s alweer helemaal in. Prachtig boek.

Ik denk dat ik in navolging van een paar interessante blogs hier ook maar eens boekbesprekingen ga plaatsen.

.De koning

Spijkerschrift

 

 

Lekker spelen

// Ter gelegenheid van de geboortedag van Les Paul heeft Google vandaag het logo ingewisseld voor een leuk speeltje. Dat wil zeggen, ik vind het leuk. Lekker gitaar spelen op de Google startpagina. Zo leuk zelfs dat ik prompt vergeet wat ik ook alweer zocht.

Helaas kreeg het muzikale speeltje niet hier naartoe gekopieerd, maar ik vond wel dit filmpje op Youtube

http://www.youtube.com/watch?v=ww2A65FXzw4

Als je nog niet gegoogled hebt vandaag, mijn tip: echt even doen en natuurlijk even pingelen.

 

Lege weg, leeg hoofd

De terugrit van Groningen naar Enschede over de Duitse snelweg was voornamelijk genieten van een volstrekt lege snelweg. Dus met de cruisecontrol op 140 km/uur, radio twee aan, en een prachtig uitzicht over Duits akkerland zijn die twee uurtjes voorbij gevlogen.

Algemene en Toegepaste Taalkunde is een lastig vak, het is voor mij teveel ‘wiskunde’. Het is interessant en leerzaam, maar ik snak naar een portie literatuur.

Haringparty

Dinsdag is niet bepaald mijn favoriete dag, dat komt omdat ik geen echte vergadertijger ben en dinsdag is de vaste vergaderdag. Deze dinsdag was nog iets lastiger, na de het altijd weer heftige vergadergebeuren moest ik ook nog een pittig oudergesprek voeren.

Ik was dan ook heel blij met de aangename verrassing die Huà voor ons had meegenomen: een heerlijke nieuwe haring. We zitten nu gezellig met een glaasje wijn,  en een harinkje op roggebrood te genieten van een een dvd’tje van The Big Bang Theory.

Morgen heb ik weer een retourtje Groningen op het programma staan, deze maand volgt er nog een tentamen, hopelijk mijn laatste en dan zit het er wat colleges betreft helemaal op. Dus veel minder reizen en veel meer tijd om aan het afstuderen te besteden.

De haring smaakt prima.

 

Chocolade-ijs

Wij wisten het al, maar dankzij Jamie magazine, het eerste nummer in het Nederlands, weet nu heel Nederland het: Talamini in Enschede heeft het lekkerste chocolade-ijs van de wereld.

Ik at al ijsjes van Talamini toen ik nog een klein meisje was en als puber kwam ik er ook om heerlijke espresso’s te drinken. Toen werkte mijn jongste zusje daar als vakantiehulp. In die tijd heb ik Riccardo weleens op schoot gehad.

Nu, zoveel jaar, ijs en koffie later, is Riccardo ‘de baas’ en werkt onze MeiMei er als vakantiehulp. Het cirkeltje is rond.

Vader en zoon Talamini met 'De Coppa D'Oro'

Opschrijfboekjes

Huà gaf gisteren al aan hoe druk hij is geweest al voordat hij met de tuinveranderingen kon beginnen. Eigenlijk zijn we vorig jaar tijdens onze vakantie in Cornwall al serieus begonnen. We hebben lekker veel tuinen bezocht en daar hebben we  natuurlijk  inspiratie opgedaan.

Omdat we beiden een notitieboekentic hebben, was ik dan ook heel blij dat ik dit Moleskineboekje tegenkwam. Het wordt goed gebruikt, Huà heeft het plantschema erin getekend en van veel van de planten zijn de bijzonderheden opgeschreven en er staan zelfs al een paar plaatjes/foto’s in.

Wat dat betreft is dit notitieboek toegankelijker dan die van mij zijn. Veel van mijn boekjes bevatten aanzetten tot gedichten en heel veel streepjes. Door middel van die streepjes houd ik de voortgang van mijn breiwerken bij, zodat voor- en achterkant evenveel naalden tellen en zodoende even groot worden. Bovendien kan ik op die manier een saai werkje een tijdje aan de kant leggen, ik weet door mijn streepjes nog precies waar ik ben.

Wat de aanzetten tot gedichten betreft: van één aanzet kunnen soms wel meer gedichten ontstaan en soms blijft het bij een aanzet.

Ik heb Huà trouwens ook het Moleskine-city-boek-Parijs gegeven. Dat kunnen we in augustus samen verder invullen.

Toadhouse (bijdrage van Huá)

De achtertuin begint al aardig op een “English garden”  te lijken. Borders waar van alles “chaotisch” door elkaar groeit. Na jaren vonden wij het nodig om de tuin eens flink op de kop te zetten. Overigens zijn we daarvoor al tijdens onze vorige vakantie in Cornwall voor aan het inkopen geweest. In Engeland hebben ze toch wel weer hele andere tuincentra dan hier. Na wat schetsen, rooien, verplaatsen en nieuw inplanten (in oktober) kwam het dit voorjaar allemaal heel erg mooi op. De firma Bakker in Hillegom had een goede klant aan ons dit jaar. En…… ja in een Engelse tuin horen wat diervriendelijke gadgets. Daarvoor zijn we bij onze Zuiderburen (tuinadvies.be) geweest. Daar hebben we vogelhuisjes (met bloemetjesprint), insectenschuilplaatsen en een kikkerhuis gekocht.

 

Nou zijn die gekochte dingen niet goedkoop, dus daar ben ik zelf dus maar mee aan het experimenteren geslagen en met succes. Wat openhaardblokken en een oude stronk van een vlinderstuik zijn prima geschikt om er gaten in te boren, waar de insecten zich in terug kunnen trekken. Twee houtboren van 10mm en 12mm zijn genoeg.

Toen we het kikkerhuis binnen kregen was ik wel wat sceptisch, maar gisteren wilde ik een vriendinnetje van Meimei ons kikkerhuisje laten zien. Toen ik het optilde zaten er zowaar twee kikkers in. Een geslaagde aankoop. Het huisje staat bij de vijver lekker verdekt tussen de Gunnera en andere moerasplanten. Van de winter afdekken met wat takken en blad, zodat we in het voorjaar weer kunnen genieten van het kikkergekwaak.

Frogitat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

een "royal" onderkomen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"bug shelter"

Brand

Vanmorgen werden we opgeschrikt door gillende sirenes die bijna langs ons huis reden. We vroegen ons al af wat er aan de hand kon zijn, want dat het geen simpel schoorsteenbrandje was, was wel duidelijk.

De moderne media brachten snel uitsluitsel, brand op het Aamsveen, verschrikkelijk. Het Aamsveen is een prachtig natuurgebied, op loopafstand van ons huis. De favoriete looproute van Huà en ja, ook heerlijk wandelgebied.

Nadat we een beetje van de schrik bekomen waren, hoorden we ook de helicopters al. Het Aamsveen is namelijk slecht per auto te bereiken en de brandweerwagens konden dus ook weinig uitrichten. Er moest wat groffer geschut komen en daarom werd er een Chinook ingezet.

Huà heeft vanavond nog even gerend, maar zijn normale route was afgezet, wel waren er veel ramptoeristen. De brandweer denkt dit hele weekend nog wel aan het blussen te zijn.

Jammer van al die prachtige natuur, voor al de jonge dieren en broedende vogels hadden geen schijn van kans.

Brand in het Aamsveen

Chinook met bluswater